Domownik pies

Pies traktowany jest w dzisiejszych czasach jak członek rodziny. Ktoś, kto kiedykolwiek miał psa, dobrze wie, że pies w domu to jeszcze jedna osoba. Nie przypadkiem na pytanie: "Czy masz jakieś zwierzę?" właściciel psa odpowiada: "Nie, ale mam psa". Traktujemy go jak członka rodziny, bo też wymaga naszej uwagi, troski, pożywienia, zaspokajania potrzeb towarzyskich, zupełnie jak każdy z nas. Wyjeżdżając na wakacje, bierzemy pod uwagę możliwości wyjazdu z psem, nie wyobrażamy sobie powrotów do domu bez powitalnych machań ogonem już przy wejściu, kiedy zabraknie naszego psa, brakuje nam wszystkiego. Spacerów, zimnego nosa, miękkiego futra, czułości, ziajania po biegach, ulubionych zabaw, po prostu każdej rzeczy. Niezaprzeczalnie pies stał się naszym najlepszym towarzyszem, biorąc udział we wszystkim, co robimy. Towarzyszy nam na co dzień, w przeprowadzkach, w wyjazdach, w zakupach, w wychowywaniu dzieci, pomaga nawiązywać nowe znajomości, generalnie pomaga nam w życiu, a oprócz tego nigdzie nie znajdziemy lepszego przykładu wierności, przyjaźni i oddania.

Pochodzenie psa

Dawniej mawiano, że pies pochodzi w prostej linii od wilka. Przeglądając genetykę całego rodzaju Canis (czyli psowatych), dochodzimy do wniosku, że według genetyki molekularnej pies z całą pewnością jest wilkiem. Jednak naukowcy nie są zgodni i obecnie istnieje wiele teorii na temat tego, jakie jest pochodzenie psa. Niektóre z nich mówią, że pies pochodzi od szakala, inne, że od kojota. Niektóre też zakładają, że z połączenia obu tych gatunków. Jest też hipoteza głosząca, że pies pochodzi od wymarłego już gatunku rodzaju Canis, od dzikiego psa, który mógł przypominać dzisiejszego dingo. Nie wiadomo dokładnie, kiedy człowiek udomowił psa. Prawdopodobnie stało się to pod koniec ery lodowej, kiedy to człowiek wędrował w poszukiwaniu pożywienia i schronienia. Tam, gdzie odnaleziono ślady pradawnego człowieka, trafiono również na ślady psa. Pies trzymał się blisko, ponieważ człowiek zostawiał resztki jedzenia, którymi pies mógł się pożywić. W zamian zapewne ostrzegał on człowieka przed niebezpieczeństwem, potrafił też zwęszyć zwierzynę, na którą człowiek polował. Z całą pewnością pies był pierwszym dzikim stworzeniem, jakie człowiekowi udało się udomowić.

Węch i słuch

Odgrywają w życiu psa kluczową rolę, dzięki nim pies postrzega świat. Najważniejszym i najczęściej używanym przez psa zmysłem jest oczywiście węch. To dzięki niemu pies "widzi" to, co go otacza, poznaje swego opiekuna, poznaje dom, ulubione miejsca, odnajduje drogę do domu. Zaczyna on używać węchu już jako szczenię, kiedy tylko przyjdzie na świat, za jego pomocą szuka drogi do matki i mleka. Dorosły pies, gdy widzi w oddali swojego pana, nie biegnie do niego, dopóki nie złapie w nozdrza jego zapachu. Po prostu nie rozpoznaje człowieka po wyglądzie, jak to robimy my, musi go odnaleźć najpierw węchem. Dzięki swym wrażliwym nosom psy są znakomitymi ratownikami oraz pomocnikami policji, wojska i celników.Również słuch psy mają o wiele lepszy do człowieka, rozpoznają dźwięki z szerokiej skali dźwięków wysokich oraz takie, których człowiek już nie słyszy. Bezbłędnie rozpoznają kroki znajomych osób, warkot silnika znanego samochodu, dźwięk komórki pana, czy dźwięk dzwonka do drzwi. Psy nie znoszą hałasu, boją się grzmotów i huków, wszelkie warkoty i piski są dla nich bardzo nieprzyjemne, niektóre mogą powodować ból. Dlatego też dobry opiekun będzie do psa przemawiał łagodnie i cicho, by jego głos nie był dla zwierzęcia nieprzyjemny.

Tagi: http://karmy-granum.pl/karmy/ | pozycjonowanie-elk.pl